(function(m,e,t,r,i,k,a){m[i]=m[i]||function(){(m[i].a=m[i].a||[]).push(arguments)}; m[i].l=1*new Date();k=e.createElement(t),a=e.getElementsByTagName(t)[0],k.async=1,k.src=r,a.parentNode.insertBefore(k,a)}) (window, document, "script", "https://mc.yandex.ru/metrika/tag.js", "ym"); ym(80994535, "init", { clickmap:true, trackLinks:true, accurateTrackBounce:true, webvisor:true });
window.dataLayer = window.dataLayer || []; function gtag(){dataLayer.push(arguments);} gtag('js', new Date()); gtag('config', 'G-WSKG3DJTVD');

Дагмар Бергхоф: “Геі — мілейшыя людзі”

время чтения: 2 мин

І праз дваццаць год пасля смерці свайго мужа Петэра Матэса былая шэф-прадстаўніца “Tagesschau” не шукае новага партнёра. Ёй хапае ўсяго, усе яе сябры – геі.

У адным з інтэрв’ю выданню “Більд” былая шэф-мадэратарка “Tagesschau” Дагмар Бергхоф прызналася, што яна – шчаслівая адзінокая жанчына і маці гея. “Я не жадаю больш мець мужчыну. Гэтага больш не павінна быць”, — сказала 78-я жанчына, чый муж Петэр Матэс дваццаць год таму памёр ад рака, у інтэрв’ю бульварнай газеце.

Дагмар Бергхоф: “Геі - мілейшыя людзі”

Паводле “Більд”, Бергхоф пастаянна трызніла геямі. “Гэта бясконца мілейшыя, самыя ўходжаныя, найцікавыя і найуважлівыя людзі”, — адзначыла мадэратарка. Многія гады ўроджаная берлінка цесна сябравала са сваім гомасэксуальным калегам-мадэратарам  Вільгельмам Вібэнам, які памёр у 2019 годзе ў веку 84 гады.

Дагмар Бергхоф у 1976 годзе была першай спікерскай “Tagesschau” і, такім чынам, наступніцай Вернара Вайгеля. Сваю апошнюю рэгулярную праграму яна мадэрыравала 31 снежня 1999 году. Яе наступнікамі былі спачатку Джо Браўнэр, а потым Ян Хофар.

Цяперашні шэф-мадэратар лічыць гомасэксуальнасць ганебнай

Цяперашнім шэф-мадэратарам “Tagesschau” ад 15 снежня 2020 году з’яўляецца Енс Рыва, якога яўна не мела на ўвазе Бергхоф, якая выказвалася пра гомасэксуальных мужчын рознымі хвалебнымі гімнамі. У 1998 годзе ён адсудзіў 15 000 марак маральнага ўрону за тое, што гомачасопіс “Адам” назваў яго “гомасэксуальным мадэратарам”. Ён нават патрабаваў аж 50 000 марак ад берлінскага квір-выдавецтва, якое ў тым ліку пералічыла і дыктара навін у сваім рэкламным сіквэле “Out!”, што магло б каштаваць правядзення конкурсу невялікай сцэнічнай кампаніі. У рэшце рэшт выдавецтва было вымушана папрасіць прабачэння, выплаціць 5 000 марак і ўзяць на сябе судовыя і адвакацкія выдаткі.

У інтэрв’ю пад загалоўкам “Я не гей” Рыва тады сказаў: “Калі-небудзь хтосьці іншы напіша, што я педафіл або правы экстрэміст. Усё мусіць мець свае межы (…) Арганізаваная гееўская супольнасць жадае выкарыстаць мяне як мячык у сваёй барацьбе за ўладу (…) У дадзеным выпадку сэксуальная меншасць, якая спавядае талерантнасць, цэліць у мяне як у варажнечую карцінку”.

У траўні 2017 году Рыва выступіў супраць публікацыі на сайце queer.de. Прававая спрэчка працягваецца і разглядаецца Федэральным судом у Карлсруэ.

Также по теме: Берлін: Пракуратура патрабуе патрабуе пажыццёвага зняволення за забойства гей-пастара