14 лютага – свята для ўсіх ці толькі для гетерасексуалаў?
14 лютага – дзень, калі каханне нібыта паўсюль. Але для некаторых гэты дзень узмацняе зусім іншае адчуванне – адзіноту.
Гетэранарматыўная карцінка света лёгка робіць нас “нябачнымі”. Але сам факт таго, што мы працягваем кахаць, нягледзячы на межы, страхі і адлегласці, ужо ёсць формай нашага супраціву.
Асабліва калі ты квір-персона ў эміграцыі. Калі родная краіна небяспечная для твайго кахання. А новы горад пакуль не стаў домам. Калі рука, якую ты хацеў бы трымаць, застаецца далёка.
Магчыма, у гэты дзень няма пары побач. Але ёсць ты і мы. Твая вытрымка. Твая смеласць. Тваё права на будучае каханне. Усё гэта мае вялікі сэнс не толькі для цябе, але і для супольнасці.
Падарыце эмоцыі сабе і сваёй:му партнёр:ке
Правядзіце гэты дзень разам – дома або ў прасторы, дзе вы адчуваеце сябе бяспечна: у квір-клубе, прыязнай кавярні, на выставе ці ў музеі.
Падарыце адзін аднаму квір або фем-літаратуру, працу лакальнага мастака ці мастачкі, падпішыцеся на квір-медыя або ініцыятыву, якая падтрымлівае супольнасць. Паглядзіце квір-кіно, схадзіце на феміністычны стэндап або проста стварыце ўласны маленькі рытуал. Выбар за вамі.
Такія жэсты – не толькі пра падарунак. Яны пра падтрымку, пра бачнасць і пра напамін: мы важныя адзін для аднаго, і наша прысутнасць мае значэнне.
Падарыце інклюзіўны падарунак
Звярніце ўвагу на брэнды і ініцыятывы, якія адкрыта падтрымліваюць квір-супольнасць. Квір-мастацтва, літаратура, падпіска на лакальныя медыя – гэта не проста рэчы. Гэта спосаб сказаць: “Я бачу цябе. Я падтрымліваю нас”.
Такі падарунак – таксама форма салідарнасці з тымі, хто сваёй працай павышае бачнасць квір-людзей у грамадстве, палітычнай павестке і ў інфапрасторах.
Зрабіце гэты дзень святам для сябе
Асабліва калі вы самотная квір-персона ў эміграцыі. Калі кожнае свята толькі мацней нагадвае пра адлегласць ад дому, пра адсутнасць блізкіх людзей побач, або пра цяжкасць пачаць усё наноў.
Быць сам-насам у гэты дзень – гэта не параза. Гэта магчымасць прызнаць сваю моц. Магчымасць падзякаваць сабе за вытрымку, за смеласць быць сабой, за веру ў тое, што каханне, у розных яе формах – яшчэ прыйдзе.
Схадзіце ў кіно, музей, на сольную вячэру ў рэстарацыю ці нават на вечарыну. А можа, проста дазвольце сабе спакойны вечар без пачуцця віны за тое, што вы не адпавядаеце чужым чаканням.
А калі вы жывеце ў Варшаве, то ў вас ёсць магчымасць правесці гэты дзень у супольнасці беларускіх квір эмігрантаў:к: завесці новыя знаёмствы і проста цікава правесці час.
Больш інфрамацыі знойдзеце па спасылке.
P.S. Часам самы важны акт любові – гэта не ружы, а павага да сябе.
Мікалай Наваградскі
Выявы згенераваны нейрасеткай. Прамты — Gpress.info
Падпісвайцеся на наш Telegram-канал!
ЛГБТК-міграцыя. Вялікі даведнік па пераездзе ў бяспечную краіну
